خلافکار/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(خَ) [ ع - فا. ] (ص فا.) آن که خلاف میکند، آن که رفتار نادرست و ناروا دارد، متخلف.<br>واژه قبلی: خلافتواژه بعدی: خلاق