خفه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(خَ فِ) [ په. ] (ص.) = خپه. خبه: ۱- گلو فشرده، کسی که به خفگی دچار شده باشد. ۲- تاریک، دلگیر. ۳- دارای رطوبت و گرما یا آلودگی زیاد. ۴- (عا.) ساکت باش.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

گلوفشرده، محتقن، مرده تار، تاریک دلگیر، گرفته ≠ دل‌باز