خطبه خواندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خطبه خواندن . [ خ ُ ب َ خوا / خا دَ ] (مص مرکب ) بر سر منبر دعای و ثنای خیر برای سلطان یا امیر یا خلیفتی در روز عید یا روز جمعه یا روز مقدسی خواندن : چو بر منبر جد خود خطبه خواند نشیندش روح الامین پیش منبر. ناصرخسرو. عهد کردم که از این پس خطبه نخوانم . (گلستان سعدی ).