خط کش
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خَ کَ یا کِ) (ص فا.) (اِمر.) ابزاری که برای ترسیم خط راست و نیز اندازه گیری طول به کار میرود. ؛ ~ تِ (تی) خط کشی که بر سر آن یک خط کش کوچکتر با زاویة قائم، متصل شده و در کشیدن رسمهای دقیق به کار میرود. و به دلیل شباهت به حرف انگلیسی (T) به این نام نامیده میشود.<br>