خضب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خضب . [ خ َ ] (ع اِ) سبزی شکوفه ٔ خرما. ج، خضوب . ◄ سبزه ٔ نودمیده بباریدن باران . (منتهی الارب )(از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). ◄ سبزی که از درخت برآید در اول برگ آوردن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خضب . [ خ َ ] (ع مص ) رنگ کردن چیزی . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). منه :خضب الید و غیرها خضبا؛ رنگ کرد دست و جز آنرا بحناو هرگاه دست و موی و جز آنرا ذکر نکنند، می گویند: خضب خضابا. (ناظم الاطباء). ◄ سبز شدن شکوفه ٔ خرما. ◄ برآمدن گیاه از زمین . منه : خضبت الارض . ◄ سبز شدن درخت . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد).