خصاصه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خصاصه . [ خ ُ ص َ ] (اِخ ) شهرکی است در دیار بنی زبید و بنی الحارث بن کعب بین حجاز و تهامة. (از معجم البلدان ).
واژگان قرآن
کَانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ «خصاصة» از مادّه «خَصاص» (بر وزن اساس) به معناى شکافهایى است که در دیوار خانه به وجود مى آید، و از آنجا که فقر در زندگى انسان ایجاد شکاف مى کند از آن تعبیر به «خصاصة» شده است.(8)