خصا
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خَ) [ ع. خصاء ] (مص م.) اخته کردن، خایه کشیدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(خَ) [ ع. خصاء ] (مص م.) اخته کردن، خایه کشیدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خصا. [ خ ُ ] (اِخ ) نام جایگاهی است در دیار بنی الیربوع در بین افاق و افیق از نجد. (از معجم البلدان ).
خصا. [ خ ِص ْ صا ] (اِخ ) نام قریه ای است بزرگ در نواحی دجیل که سابقاً در گوشه ای از دجیل قرارداشته و فعلا وجود ندارد ولی در ساحل نهر ملک تل قریه ای موسوم به تل خصا معروف است . (از معجم البلدان ).