واژه جو

خشک دامان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خشک دامان . [ خ ُ ] (ص مرکب ) نیکوکار. پاکدامن . خشک دامن . مقابل تردامن : خشک دامان شوم انشأاﷲ. خاقانی . اصفیا را پیش کوه استاده سوزان دل چو شمع همچو شمعاز اشک غرق و خشک دامان دیده اند. خاقانی .

معنی خشک دامان | واژه جو