خستوانه

(خُ یا خَ تَ نِ) (اِ.)<BR>۱- جامة پشمی خشن.<BR>۲- خرقه.<br>

(خُ یا خَ تَ نِ) (اِ.) ۱- جامه پشمی خشن. ۲- خرقه.

خستوانه . [ خ ُ / خ َ ت ُ ن َ/ ن ِ ] (اِ) پشمینه ای باشد موی از او درآویخته یا کرباس پاره . (صحاح الفرس ). پشمینه ای بود که بلادریان دارند و مویها در آنجا آویخته بود. (از فرهنگ اسدی نخجوانی ) لباسی باشد که درویشان و فقیران پوشند و از آن پشمها و مویها آویزان باشد. (از برهان قاطع) (شرفنامه ٔ منیری ) : بجنگ دعوی داری و سخت تفته زنی درشت گویی و پرخوار و خستوانه تنی . ابوالعباس مروزی . که از دیبای چین تا خستوانه . شمس فخری . نگر ز سنگ چه مایه بهست گوهر سرخ ز خستوانه چه مایه بهست شوشتری . معروفی . ◄ خرقه ای را نیز گویند که از پارچه های الوان دوخته شده باشد. (برهان قاطع).