واژه جو

خرمای کور

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خرمای کور. [ خ ُ ی ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از خرمای بی حلاوت و بدطعم . (آنندراج ) : چه جنبانی این نخل بن را بزور که شد خار او تیز و خرماش کور. امیرخسرو (از آنندراج ).

معنی خرمای کور | واژه جو