خدیان

خدیان . [ خ َ ] (ع مص ) بشتاب رفتن ستور. (تاج المصادر بیهقی ): خَدْی ؛ بشتاب رفتن و گام فراخ نهادن . (منتهی الارب ). رجوع به خدی شود.