خبرجو

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خبرجو. [ خ َ ب َ ] (نف مرکب ) جوینده ٔ خبر. آنکه کسب خبر کند. ◄ خبرگیر برای جاسوسی . جاسوس .