خبجر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خبجر. [ خ َ ج َ ] (ع ص، اِ) مردفرو هشته گوشت کلان شکم . المسترخی العظیم البطن . (از متن اللغة). ج، خُباجِر.