خاک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

[ په. ] (اِ.) ۱- رویة زمین که باعث رویاندن نباتات می‌شود، تراب. ۲- مملکت، کشور. ۳- گور، قبر، گورستان. ۴- چیز بی قدر ؛ ~ بر سر شدن کنایه از: سخت بی نوا شدن، دچار رویدادی بسیار غم انگیز شدن. ؛ به ~افتادن کنایه از: زبون شدن. ؛ به ~ افکندن کنایه از: شکست دادن.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

اقلیم، خطه، زمین، ارض، سرزمین، قلمرو تراب، تربت، ثری، طین، غبرا، گل ≠ آب، ماء غبار، گرد