خانه پرداز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خانه پرداز. [ ن َ / ن ِ پ َ ] (نف مرکب ) آنکه از اسباب خانه توجه میکند. (ناظم الاطباء). ◄ نوکر. خدمتکار. ◄ مسرف .(ناظم الاطباء). کنایه از کسی که هرچه داشته باشد همه را پاک بباد دهد، خواه از آن خود باشد خواه از آن دیگر. مقابل خانه نگهدار. (از آنندراج ) : همه خوشه چینند و من دانه کار همه خانه پرداز و من خانه دار. نظامی . مجردرو خانه پرداز باش جوانمرد دنیابرانداز باش . سعدی (بوستان ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی