خانه فروشی

خانه فروشی . [ ن َ / ن ِ ف ُ ] (حامص مرکب ) عرض تجمل و اظهار ثروت وبیان ساز و برگ و سازمان . (ناظم الاطباء) (فرهنگ آنندراج ) (انجمن آرای ناصری ) (برهان قاطع) : عشق تو عقل مرا کیسه بصابون زده ست وام ده تا هوش را خانه فروشی زند. خاقانی . دید دلم وقف عشق خانه ٔ بام آسمان خانه فروشی بزد دل ز کنارم ببرد. خاقانی . عشق بگسترد نطع پای فرو کوب هان خانه فروشی بزن آستنی برفشان . خاقانی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی