خانه سوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خانه سوز. [ن َ / ن ِ ] (نف مرکب ) کسی که سبب رسوایی خانواده گردد. (ناظم الاطباء). چیزی که موجب آتش زدن و بر باد دادن خانواده شود. سوزنده ٔ خانه و خانمان : در خرمن نشاطم افتاد آتش غم تا عشق خانه سوزم در سینه کرد منزل . سنائی (از آنندراج ). بشب سنگ بالایی ای خانه سوز چرا سنگ زیرین نباشی بروز؟ سعدی (بوستان ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی