خانه بر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خانه بر. [ ن َ / ن ِ ب َ ] (نف مرکب ) برنده ٔ اثاث خانه . رباینده ٔ اثاث خانه . دزد. سارق . ج، خانه بران : چو دزد خانه بر کالا همی جست سریر شاه را بالا همی جست . نظامی . من بسختی بخانه ٔ دگران خانه ٔ من بدست خانه بران . نظامی . گر سه حمال کارگر داری چار جمال خانه برداری . نظامی . نقطه گه خانه ٔ رحمت تویی خانه بر نقطه ٔ زحمت تویی . نظامی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی