خاقانی | دیوان اشعار | قطعات | شماره ۲۷۷

بر اصفهان گذشتن من بود یک زمان در وی شدن همان و برون آمدن همان از بهر صدر خواستمی اصفهان کنون چون صدر غایب است چه کرمان چه اصفهان چشم آسمان به واسطه آفتاب دید بی‌آفتاب چشم چه بیند در آسمان