خاقانی | دیوان اشعار | قصاید | شماره ۲۰۵ - در حال بیماری به اشتیاق خراسان

به خراسان شوم انشاء الله آن ره آسان شوم انشاء الله چون طرب در دل و دل در ملکوت ره به پنهان شوم انشاء الله خضر پنهان گذرد بر ره و من خضر دوران شوم انشاء الله ایمن از کوه نشینان به گذر باد آبان شوم انشاء الله پیش آن باد پرستان به شکوه کوه ثهلان شوم انشاء الله قمع آن را که کند کوه پناه موج طوفان شوم انشاء الله ملک عزلت طلبم و افسر عقل بو که سلطان شوم انشاء الله تا زند چتر سیه بخت سپید ابر نیسان شوم انشاء الله چه نشینم به وباخانه ری به خراسان شوم انشاء الله عندلیبم چه کنم خارستان به گلستان شوم انشاء الله همه سر عقلم و چون عزم کنم همه تن جان شوم انشاء الله خاک شوره شده‌ام جهد کنم کب حیوان شوم انشاء الله بکنم دیو دلی‌ها به سفر تا سلیمان شوم انشاء الله چون صفا یافتگان ز اشک طرب تر گریبان شوم انشاء الله چون شگرفان ره از گرد سفر خشک دامان شوم انشاء الله نمک افشان شدم از دیده کنون شکرافشان شوم انشاء الله گر چو نرگس یرقان دارم، باز گل خندان شوم انشاء الله خشک چون شاخ درمنه شده‌ام تازه ریحان شوم انشاء الله سنگ زردم شده معلول به وقت لعل رخشان شوم انشاء الله چشم یارم همه بیماری و باز همه درمان شوم انشاء الله عرض آورد به گوشم سر و گفت که به پایان شوم انشاء الله چون ز شربت به جلاب آمده‌ام به ز بحران شوم انشاء الله به مزور ز جواب آیم هم رغم خصمان شوم انشاء الله وز مزور ز جواب آیم هم مرغ پران شوم انشاء الله تب مرا گفت که سرسام گذشت من پس آن شوم انشاء الله نه نه تا حکم ز سلطان چه رسد تا به فرمان شوم انشاء الله گر دهد رخصه، کنم نیت طوس خوش و شادان شوم انشاء الله بر سر روضه معصوم رضا شبه رضوان شوم انشاء الله گرد آن روضه چو پروانه شمع مست جولان شوم انشاء الله