خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۶۴

تشویر بتان از رخ رخشان تو خاست تسکین روان از لب خندان تو خاست هرچند دوای جان ز مرجان تو خاست درد دل من ز درد دندان تو خاست