خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۱۶

نفسم جنب غرامت است‌ای دلجوی کو تیغ که غسل‌ها توان کرد بدوی جلاد منا! به آب آن تیغ دو روی یک راه ز من جنابت نفس بشوی