خارکن/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(کَ) ۱- (ص فا.) کسی که خار را از زمین میکند. ۲- (اِ.) آهنگی در موسیقی قدیم.واژه قبلی: خارکشواژه بعدی: خاریدن