حوب

حوب . [ ح ُ وَ ] (ع اِ) ج ِ حَوبَة، به معنی پدر و مادر و خواهر و دختر و جز آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به حوبة شود.

حوب . [ ح َ وَ ] (ع اِ) ای حوبی ؛ والهفاه : همه آبستن گشتید و همه دیونژاد این مکافات چنین باشدتان ای حوبی . منوچهری .

حوب . [ ح َ / حو ] (ع اِ) گناه . (ناظم الاطباء). اثم . (از اقرب الموارد) : ولاتأکلوا اءَموالهم الی اموالکم انه کان حوباً کبیراً (قرآن ٢/٤)؛ اَی ذنباً عظیماً. ◄ هلاک .(اقرب الموارد). هلاکت . ◄ بلاء. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ نفس . (اقرب الموارد). ◄ بیماری . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). معرض . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ (مص ) گناه کردن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).