حوبة

حوبة. [ ح َ ب َ ] (ع اِ) مادر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ پدر. ◄ خواهر. ◄ دختر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ قرابت از جانب مادر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). گویند: لی فیهم حوبة؛ اَی قرابة من الام . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ رقت مادر بر فرزند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ اندوه . (منتهی الارب ). هم . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ (اِمص ) درویشی و حاجت . ◄ حالت . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). و گفته نمیشود جز در شر و بدی گویند: بات بحوبة سوء. (اقرب الموارد). ◄ (ص ) مرد ضعیف . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). و بضم حاء نیز آید. ج، حُوَب .(منتهی الارب ). ◄ زن ضعیف زمین گیر. (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) زوجه و زن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ سریة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد): در حدیث است : اتقوا اﷲ فی الحوبات ؛ اَی النساء المحتاجات . (اقرب الموارد). ◄ گناه و اثم . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بزه و گناه در عقوق مادر و خواهر. و به ضم هم آمده . (منتهی الارب ). ◄ ستور. ◄ وسط خانه . ◄ (مص ) گناه کردن . حَوب . حوبة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

حوبة.[ ب َ ] (ع اِ) مادر. (ناظم الاطباء). ◄ قرابت از سوی مادر. (اقرب الموارد). ◄ زوجه . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد): ان لی حوبة اعولها؛ ای ضففة و عیالا. (اقرب الموارد). ◄ سریت . ◄ شدت . (ناظم الاطباء). ◄ وسط خانه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ حیوان باری . (ناظم الاطباء). ◄ مرد ضعیف . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ◄ کسی که نه خیر دارد و نه شر: انما فلان حوبة؛ اَی لیس عنده خیر و لاشر. ◄ وسط خانه . (ناظم الاطباء). ◄ بزه و گناه . (اقرب الموارد). ج، حُوَب . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). رجوع به حَوبَة شود.