حوامیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حوامیم . [ ح َ ] (ع اِ) ابن خالویه گوید: حوامیم ج ِ حم، از کلام عرب نیست، بلکه کلام کودکان است که گویند: تعلمنا الحوامیم بلکه جمع آن آل حم [ حا میم ] یا ذوات حم است و آن هفت سوره است از قرآن : المؤمن، فصلّت، الشوری، الزخرف، الدخان، الجاثیة، الاحقاف یعنی سوره هائی که به این لفظ «حم » آغاز میگردد و آن نام اعظم خداست . (از اقرب الموارد).