واژه جو

حنیة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حنیة. [ ح َ نی ی َ ] (ع اِ) کمان .(منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). کمانی که به تیر انداختن آواز کند. (غیاث از منتخب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ج، حنی، حنایا. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

معنی حنیة | واژه جو