حلیت/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(حِ لِّ یَُ) [ ع. حلیة ] (مص ل.) حلال بودن، روا بودن.<br>مترادفها و واژههای مرتبطآرایش، حلیه، زیب، زینت، پیرایه، زیورواژه قبلی: حلیبواژه بعدی: حلیف