حلزون

حلزون . [ ح َ ل َ ] (ع اِ) شنج . خف الغراب . فرحولیا. (ضریر انطاکی، در ذیل کلمه ٔ حلزون ). لیسک . راب . کرمی است که در درخت افتد. (آنندراج ). شیخ الرئیس در مفردات قانون گوید که آن از جمله ٔ صدفهاست . نوعی از صدف باشد که آنرا بسوزند و در دواهای چشم بکار برند گویندعربی است . (برهان ). جانوری است از رده ٔ شکمپاییان جزو شاخه ٔ نرم تنان که در حدود ٣٥٠٠ گونه از آن شناخته شده و در سراسر کره ٔ زمین در خشکی و کنار نهرها زیست میکند و برخی از گونه های آن نیز دریازی هستند. (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به تحفه ٔ حکیم مؤمن شود.