حلال/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(حَ لّ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- بسیار گشاینده.<BR>۲- مادهای که مادة دیگر را در خود حل کند.<br>مترادفها و واژههای مرتبطجایز، روا، شایست، مباح، مجاز، مشروع ≠ حرامبوریاواژه قبلی: حلاقتواژه بعدی: حلال زاده