حفار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حَ فّ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- کسی که پیشه اش کندن زمین و کاوش کردن آن است.<BR>۲- گورکن، قبرکن.<BR>۳- باستان شناسی که برای به دست آوردن اشیا عتیقه زمین را حرف کند.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حَ فّ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- کسی که پیشه اش کندن زمین و کاوش کردن آن است.<BR>۲- گورکن، قبرکن.<BR>۳- باستان شناسی که برای به دست آوردن اشیا عتیقه زمین را حرف کند.<br>