واژه جو

حصیف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حصیف . [ ح َ ] (ع ص، اِ) جامه ٔ استوار و محکم بافته . (آنندراج ). ◄ مرد درست خرد. (منتهی الارب ). محکم عقل . سخت رای . کامل رای . ◄ ثوب حصیف ؛ جامه ٔ محکم بافته . ◄ درشتی پوست . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ).

معنی حصیف | واژه جو