حصولی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حصولی . [ ح ُ] (ص نسبی ) (علم ...) (اصطلاح حکمای اسلام ) مقابل است با علم حضوری و مراد از آن علمی است که در آن صورت ذهنی عین صورت عینی نبوده باشد مانند علم نفس به اموری که از صقع ذات او خارج است و آنرا علم ارتسامی نیزنامند. و رجوع به لفظ حضوری در همین لغت نامه شود.