حسین کاشغری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین کاشغری . [ ح ُ س َ ن ِ غ َ ] (اِخ ) ابن علی بن خلف بن جبرئیل بن خلیل بن صالح بن محمدالمعی مکنی به ابوعبداﷲ مفسر واعظبوده و مؤلفاتی دارد و پس از ٤٨٤ هَ . ق . / ١٠٩١ م . درگذشته است . (هدیة العارفین ج ١ ص ٣١٠) (الوافی بالوفیات ج ١١ ص ٢٠٢) (انساب سمعانی ٢٧٢) (لسان المیزان ج ٣ ص ٢٠٥) (طبقات المفسرین سیوطی ) (معجم المؤلفین ).