حسین نجار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین نجار. [ ح ُ س َ ن ِ ن َ ] (اِخ ) ابن محمدبن عبداﷲ بغدادی مکنی به ابوعبداﷲ از متکلمان جبری مذهب سده ٔ سوم هجری متوفی در ٢٢٠ هَ . ق . ٨٣٥/ م . او راست : «الاستطاعة» و «الصفات و الاسماء» و جز آنها. (معجم المؤلفین از ابن الندیم ص ١٧٩) (هدیة العارفین ج ١ ص ٣٠٣) (الموشح ص ٣٧٩).