واژه جو

حسین مقری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حسین مقری . [ ح ُ س َ ن ِ م ُ ] (اِخ ) ثابت ضریر بغدادی . درگذشته ٔ ٣٧٨ هَ . ق . منظومه در قراآت عشر دارد. (هدیة العارفین ج ١ ص ٣٠٦) (نکت الهمیان ).

حسین مقری . [ ح ُ س َ ن ِ م ُ ] (اِخ ) رجوع به حسین بن محمد مقری شود.

معنی حسین مقری | واژه جو