حسین عودی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین عودی . [ ح ُ س َ ن ِ ] (اِخ ) ابن ابوالقاسم بن حسین عودی اسدی حلی . او راست : ردّ بر محقق کرکی علی بن عبدالعال . متوفی ٩٩٤ هَ . ق . در مسئله ٔ فلسفی «اثبات معدوم ». صاحب ذریعه گوید: این مرد از نوادگان حسین بن نصیرالدین موسی عودی در سده ٔ هشتم هجری میباشد. رجوع به ذریعه ج ١٠ ص ١٩٢، ١٩٥ و فیض القدسی در احوال مجلسی در مقدمه بحارالانوار چ کنپانی شود.