حسین خیاط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین خیاط. [ ح ُ س َ ن ِ خ َی ْ یا ] (اِخ ) ابن علی بن عبداﷲ بغدادی معروف به سبط الخیاط و مکنی به ابوعبداﷲ محدث مقری است . در ٤٥٨ هَ . ق . ١٠٦٦/ م . متولد و در ربیع دوم ٥٤١ هَ . ق . ١١٤٦/ م . درگذشت . او راست : المبهج وجز آن . (معجم المؤلفین از سیر النبلاء ج ١٢ ص ١٧٤).