حسین خصیبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین خصیبی . [ ح ُ س ِ ن ِ خ ُ ص َی ْ ] (اِخ ) ابن حمدان بن خصیب مکنی به ابوعبداﷲ. فقیه و شاعر. او راست : «کتاب فی اسماء النبی و اسماء الائمة و الاخوان » و المائدة. (معجم المؤلفین ج ٤ ص ٥).
حسین خصیبی . [ ح ُ س َ ن ِ خ َ ] (اِخ ) رجوع به حسین بن علی بن عبدالرحمان حصنی یا خصیبی شود.