واژه جو

حسین تنکابنی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حسین تنکابنی . [ ح ُ س َ ن ِ ت ُ ن ُ ب ُ ] (اِخ ) ابن ابراهیم . او راست : اثبات حدوث العالم . (ذریعه ج ١ ص ٨٩ و ج ٦ ص ٢٩٣).

حسین تنکابنی . [ ح ُس َ ن ِ ت ُ ن ُ ب ُ ] (اِخ ) رجوع به حسین لنبانی شود.

معنی حسین تنکابنی | واژه جو