واژه جو

حسین بغمچی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حسین بغمچی . [ ح ُ س َ ن ِ ب َ م َ ] (اِخ ) ابن ابومحمد طوسی استاد سید نصراﷲ حائری . مقتول در ١١٦٨ هَ . ق . بوده و به وی اجازت داده است . وی شاگرد مجلسی و محمدامین کاظمی و حرعاملی بوده است . (ذریعه ج ١ ص ١٨٠ و ج ٣ ص ٣٠١).

معنی حسین بغمچی | واژه جو