واژه جو

حسین بدوی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حسین بدوی . [ ح ُ س َ ن ِ ب َ دَ ] (اِخ ) ابن سامی بن علی بدوی شافعی مدرس جامع ازهر بود و در قاهره در ١٣٦٢ هَ . ق . ١٩٤٣/ م . درگذشت . او راست : «قصة سیدنا داود» و جز آن . (معجم المؤلفین از الاعلام الشرقیه ج ٢ ص ١٠٥) (فهرست کتابخانه ٔ ازهر ج ٦ ص ٢٠).

معنی حسین بدوی | واژه جو