واژه جو

حسن طیبی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حسن طیبی . [ ح َ س َ ن ِ ] (اِخ ) ابن محمدبن عبداﷲ، ملقب به شرف الدین دمشقی . درگذشته ٔ ٧٤٣ هَ . ق . او راست : التبیان در معانی و بیان و جز آن . (هدیة العارفین ج ١ ص ٢٨٣) (روضات ص ٢٢٤).

معنی حسن طیبی | واژه جو