حسابدار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حسابدار. [ ح ِ ] (نف مرکب ) آنکه حساب خرج و دخل اداره یا جائی را نگاه میدارد . محاسب . حَسّاب .