حرف اتصاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حرف اتصاف . [ ح َ ف ِ اِت ْ ت ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) الفی که در آخر صفت درآید چون زیبا و شکیبا. شمس قیس گوید: این الف اگر در پایان اصول درآید معنی صفت فاعلی دهد و اگر در پایان صفات و نعوت درآید معنی اتصاف دهد. رجوع به المعجم ص ١٥٤ و حرف فاعل شود.