حثیث

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حثیث . [ ح َ ] (ع ص ) شتابنده . (ترجمان جرجانی ). حثوث . تند. سریع. مسرع . شتابان : وَلّی ̍ حثیثاً؛ ای مسرعا. ◄ حریص . ج، حِثاث . (منتهی الارب ).