حتوت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حتوت . [ ح َ ] (ع ص، اِ) خرمابن که غوره ٔ آن ریخته باشد. خرمابن که بیفکند بار خویش . (مهذب الاسماء).