حتمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حتمة. [ ح َ م َ ] (اِخ ) صخره هائی مشرف به ربع عمربن خطاب در مکه وبعضی حثمه با ثاء مثلثه گفته اند. (معجم البلدان ).
حتمة. [ ح ُ م َ ] (ع اِ) سیاهی . (منتهی الارب ).
حتمة. [ ح َ ت َ م َ ] (ع اِ) شیشه ٔ ریزه ریزه . خرده شیشه . ◄ سیاهی . (منتهی الارب ).