حبیب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(حَ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- دوست، یار.<BR>۲- معشوق، محبوب.<br>

فرهنگ فارسی معین

(حَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- دوست، یار. ۲- معشوق، محبوب.

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حبیب . [ ح َ ] (اِخ ) قِرفه ٔ عوذی . شاعری است از عرب .

حبیب . [ ح ُ ب َ ] (اِخ ) ابن فهدبن عبدالعزیز الثانی . شیخ است اسماعیلی را.

حبیب . [ ح َ ] (اِخ ) ابن محمد. وی از پدر خود از ابراهیم صائغ روایت دارد، و عبدالرحیم بن منیب از وی روایت کند. و این ابراهیم صائغ همان است که حبیب بن ابی حبیب خرطوطی از وی روایت میکرد. رجوع به این اسم و لسان المیزان ج ٢ ص ١٧٢ شود.

مترادف و متضاد واژه‌دان

خلیل، دوستدار، دوست، رفیق، محب محبوب، معشوق، یار (متضاد: دلازار، رقیب) ولی (متضاد: عدو، دشمن)

واژگان فارسی سره واژه‌دان

یار، دوست داشتنی، دوست

فرهنگ نام‌های فارسی

نام مردانه

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

خلیل، دوستدار، دوست، رفیق، محب محبوب، معشوق، یار ≠ دلازار، رقیب ولی ≠ عدو، دشمن