حبونن
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حبونن . [ ح َ / ح ِ ب َ ن َ ب َ ن َ ] (اِخ ) حاجب الکتاب آن را بر وزن فعولل دانسته . ابن قطاع آن را لغتی از حبوتن شمرده است . اجدع بن سالم گوید : و لحقتهم بالجزع جزع حبونن یطلبن ازوادا لأهل ملاع . و علة الجرمی نیز چنین سروده : و لقد صحبتهم ببطن حبونن و علی ان شاء الملیک به ثنا سعی امری ٔ لم یلهه عن نیله بعض المفاقر من معایشةالدنا. (معجم البلدان ). رجوع به حبوتن شود.